• Złote Globy
  • Orzeł

PREMIERA

2010.12.07

CANAL+ PREMIUM

Biała wstążka

Das Weisse Band - Eine deutsche Kindergeschichte

Austria/Niemcy/Francja, 2009

reżyseria:

obsada: , , , ,

Obsada filmu

gatunek: dramat

czas trwania: 138 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Nagrodzony m.in. Złotą Palmą w Cannes, Złotym Globem za najlepszy film zagraniczny oraz nominowany do dwóch Oscarów® dramat austriackiego mistrza kina, Michaela Hanekego.

Północne Niemcy, rok 1913. W niewielkiej, protestanckiej miejscowości Eichwald każdy zna swoje miejsce, a życiem mieszkańców rządzą dawno ustalone reguły. W feudalno-patriarchalnej strukturze społecznej do elity należy baron (UlrichTukur), baronowa Marie-Luise (Ursina Lardi), pastor (Burghart Klaussner), doktor (Reiner Bock), nauczyciel (Christian Friedel), zarządca (Josef Bierbichler) i położna (Susanne Lothar). Pozorny spokój zakłóca seria tajemniczych wydarzeń. Owdowiały doktor zostaje ranny po upadku z konia, który potknął się o drut rozciągnięty między drzewami. Po zarwaniu się podłogi w tartaku traci życie żona robotnika rolnego. W mroźną noc ktoś otwiera okno pokoju, w którym śpi niemowlę, najmłodsze dziecko zarządcy. Zostaje porwany i pobity jeden z synów barona; ktoś podpala stodołę ze zbiorami należącą do dworu, wiesza się najemny rolnik. W końcu niepełnosprawne dziecko akuszerki zostaje znalezione w lesie, przywiązane do drzewa i pobite. W celu odkrycia, kto stoi za tymi wydarzeniami prywatne śledztwo podejmuje nieśmiały, 31-letni miejscowy nauczyciel, zakochany w opiekunce dzieci barona, 17-letniej Ewie (Leonie Benesch).

MICHAEL HANEKE był krytykiem filmowym, pracował w telewizji jako montażysta, później jako dramaturg wystawiał klasykę w teatrze i operze. Dziś jest niezależnym scenarzystą i reżyserem, bodaj największym moralistą w europejskim kinie. Jego dzieła zdobyły szereg renomowanych nagród. W 1997 roku na festiwalu w Chicago został uhonorowany nagrodą Silver Hugo za "Funny Games". W 2004 roku thriller "Ukryte" otrzymał w Cannes nagrodę za reżyserię, wyróżnienie krytyków oraz Jury Ekumenicznego, a Europejska Akademia Filmowa przyznała mu 5 nagród (za najlepszy europejski film roku, reżyserię, rolę Daniela Auteuila, montaż oraz Prix FIPRESCI). Jury w Cannes nagradzało także jego "Pianistkę" (Grand Prix, nagrody za kreacje Isabelle Huppert i Benoît Magimela) i "Kod nieznany" (Nagroda Jury Ekumenicznego). "Pianistka" była nominowana również do Europejskiej Nagrody Filmowej za scenariusz i do BAFTY za najlepszy film obcojęzyczny.

"Chciałbym, aby "Biała wstążka" była odbierana jako rodzaj ostrzeżenia przeciw wychowywaniu młodych ludzi w duchu ideologii absolutnej, dogmatycznej i jedynie słusznej. Nie chodzi tylko o nazizm, ale także o wszelkie inne, lewicowe, prawicowe czy religijne doktryny, które nadal mają swoich wojujących zwolenników. Tak przecież rodzą się wszelkie formy terroru" - mówił Haneke o projekcie, z którego realizacją nosił się od dziesięciu lat i który pierwotnie miał być trzyodcinkowym serialem telewizyjnym dla austriackiej ORF. W "Białej wstążce" reżyser pokazuje, jak z dzieci wychowywanych w protestanckich, dbających o dyscyplinę i dobre maniery rodzinach niemieckich wyłania się obojętne na zło, okrutne społeczeństwo. Młodzi bohaterowie to przecież przyszli obywatele państwa nazistowskiego. Film jest kolejną próbą odpowiedzi na pytanie o korzenie totalitaryzmu. Wskazuje, że nawet najwznioślejszy ideał może obrócić się w swoje przeciwieństwo i uświadamia, że warto przyjrzeć się strukturom społecznym, w których funkcja jest ważniejsza od imienia, a prawo nie podlega moralnej interpretacji. Tytułowa biała wstążka symbolizuje terror niewinności narzucanej przemocą. W protestanckich Niemczech, gdy dziecko czymś zawiniło, po wymierzeniu kary zawiązywano mu na ramieniu białą wstążkę na znak czystości i niewinności, do której ma dążyć w imię Boga i Ojczyzny bez względu na środki i okoliczności. Fabularną historię filmu poznajemy z opowieści narratora (Ernst Jacobi), który jako wiejski nauczyciel był świadkiem narodzin zła. W ponurym świecie wrogości, podejrzliwości i zazdrości miłość nauczyciela do Ewy jest jedynym jasnym punktem. Romans między nimi został ukazany z czułością oraz humorem. "Biała wstążka" jest filmem czarno-białym, skomponowanym z zimną precyzją, z długimi ujęciami nieruchomej najczęściej kamery. Kontrast czerni i bieli wprowadza specyficzną atmosferę i akcentuje dystans do wydarzeń, które wzmacnia dodatkowo wykorzystanie głosu z offu.

Film został uhonorowany wieloma nagrodami. Z tych najważniejszych warto wymienić: dwie nominacje do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny oraz za zdjęcia Christiana Bergera, Złoty Glob za najlepszy film zagraniczny, trzy nagrody na MFF w Cannes (Złota Palma, FIPRESCI oraz Nagroda Francuskiego Systemu Edukacji Narodowej), nominacje do nagrody BAFTA i Cezara oraz Europejską Nagrodę Filmową.

Nagrody filmowe

Najlepszy film zagraniczny, Biała wstążka
Najlepszy film europejski, Biała wstążka

WASZE OPINIE

Tajemniczy Don Pedro

Zgadzam się z Jackiemturystą. Oglądałem już setki świetnych filmów na c+ i skuszony recenzjami i licznymi nagrodami jakie zebrał ten film podobnie jak kolega dałem się "załapać w siatkę". Niestety w czasie filmu omal nie usnąłem kilka razy. Jakimś cudem udało mi się przebrnąć do końca, bo o oglądaniu tego "dzieła" z zaciekawieniem nie mogło być mowy. Też łudziłem się, że w końcu coś się zacznie dziać w tym filmie, bo w końcu te nominacje do Oscara i nagrody w Cannes przemawiały za tym, ale niestety się zawiodłem. Szczerze mówiąc nie polecam, odradzam i proszę się zastanowić 3 razy zanim ktoś z Was będzie chciał to obejrzeć. Szkoda czasu.

pedro

Nareszcie miałem okazję obejrzeć ten film. Przyznam, że z filmów Michaela Haneke najbardziej podobały mi się "Ukryte".
"Biała wstążka" to właściwie opowieść o dzieciach, ale czy na pewno tak jest? Dla mnie to bardzo ciekawy film pokazujący surowy, pruski dryl (wychowanie) i jego konsekwencje. Akcja rozgrywa się w spokojnej wiosce tuż przed wybuchem I wojny światowej. Wszyscy się znają, życie jest sielskie, uporządkowane, zaś każdy zajmuję się sobą, do pewnego momentu ... Wrażenia autentyczności i niesamowitości dodają piękne czarno-białe zdjęcia i kostiumy z epoki.
Moim zdaniem w "Białej wstążce" ważna jest symbolika. Czyż nie wiemy o co chodzi z biała wstążką, dlaczego jest okaleczony niepełnosprawny chłopiec, znikają pewni ludzie i .. scena finałowa. Z czym kojarzą wam się te symbole i wydarzenia? Dla mnie są one jednoznaczne i mówią wszystko.
Film jest trudny, ale bardzo ciekawy. Jednak by go odebrać właściwie należy oglądać go na spokojnie i warto przemyśleć niektóre sprawy. Polecam !!!

lukie

notabene "w raz" sie pogubiłeś
Biała wstążka
reżyseria:
Austria/Niemcy/Francja, 2009
Nagrodzony m.in. Złotą Palmą w Cannes, Złotym Globem za najlepszy film zagraniczny oraz nominowany do dwóch Oscarów® dramat austriackiego mistrza kina, Michaela Hanekego.
dramat
Biała wstążka
4,9 5 1 12