PREMIERA

2003.09.23

CANAL+ PREMIUM

CZTERY PORY ROKU

Polska, 1984

reżyseria:

obsada: , , ,

Obsada filmu

gatunek: film psychologiczny

czas trwania: 71 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Pierwsza część słynnego "Tryptyku gzowskiego" - jednego z najbardziej oryginalnych i wyjątkowych projektów w historii polskiej kinematografii.

W 1984 roku ANDRZEJ KONDRATIUK, znany jako autor kultowych, absurdalnych komedii "Hydrozagadka" i "Wniebowzięci", pokazał "Cztery pory roku" - film będący na wpół dokumentalnym, na wpół fabularyzowanym, niezwykle osobistym zapisem życia reżysera i jego bliskich. Zdjęcia kręcono w położonej we wsi Gzowo nad Narwią, należącej do Kondratiuków chacie i jej najbliższej okolicy. "Cztery pory roku" były przedsięwzięciem, które dziś nazwano by kinem niezależnym. Reżyser pracował poza oficjalną machiną produkcyjną - sam wykonał zdjęcia, skomponował muzykę, zamiast ekipy miał do dyspozycji garstkę krewnych i przyjaciół. Scenariusz w dużym stopniu napisał los. Przez rok Kondratiuk rejestrował toczące się z dala od cywilizacji i wielkomiejskiego zgiełku życie w Gzowie.

Zamiast aktorów pokazał w filmie swoich bliskich - żonę, znaną aktorkę Igę Cembrzyńską, brata Janusza - również reżysera, śmiertelnie chorego ojca Arkadiusza i samego siebie. Materia filmu utkana jest z obserwacji zmieniającej się wraz z porami roku przyrody, inscenizowanych scenek z udziałem bohaterów i przypadkowych, autentycznych zdarzeń. Powstał w ten sposób intymny filmowy dziennik artysty, dzieło wymykające się gatunkowym zaszufladkowaniom i klasyfikacjom. Kondratiuk zawarł w nim filozofię, w której odnaleźć można hipisowskie marzenia o powrocie do natury, ideę symbiozy z przyrodą, wizję prostego, wiejskiego życia, w którym pośpiech zastępuje kontemplacja, a w miejsce chaosu wielkiego miasta pojawia się harmonia z otoczeniem i samym sobą. "Cztery pory roku" były do pewnego stopnia rozwinięciem koncepcji, które Kondratiuk sygnalizował wcześniej w "Gwiezdnym pyle".

W latach 90. reżyser miał jeszcze dwukrotnie powracać do tematu Gzowa w obrazach "Wrzeciono czasu" i "Zegar słoneczny", które wraz z "Czterema porami roku" złożyły się na jedyny w swoim rodzaju filmowy poemat, zwany "Trylogią gzowską".
CZTERY PORY ROKU
reżyseria:
Polska, 1984
Pierwsza część słynnego "Tryptyku gzowskiego" - jednego z najbardziej oryginalnych i wyjątkowych projektów w historii polskiej kinematografii.
film psychologiczny
CZTERY PORY ROKU
4,5 5 1 51