PREMIERA

2011.02.28

CANAL+ PREMIUM

Japonia - opowieść o miłości i nienawiści

Japan - A Story of Love and Hate

Wielka Brytania/Japonia, 2008

reżyseria:

gatunek: dokument socjologiczny

czas trwania: 59 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Naoki był jednym z beneficjentów japońskiego boomu ekonomicznego. Prowadził własną firmę, jeździł nowym BMW, mieszkał w 6-pokojowym domu. Dziś może jedynie wspominać tamte czasy i dziękować swojej dziewczynie, która uratowała go przed bezdomnością.

Naoki Sato ma 56 lat. Ostatnie dwie dekady były dla niego wyjątkowo burzliwe. W młodości, jako zagorzały maoista, pogardzał kapitalistami. Potem sam stał się jednym z nich. W wieku 30 lat cieszył się statusem króla życia, jednak w 1992 roku, po krachu własnego biznesu, zasilił powiększającą się armię japońskich "nowych ubogich". Po bankructwie, trzech rozwodach i poważnym załamaniu odnalazł równowagę w życiu jako pracownik poczty. O powrocie do dawnych luksusów nie ma jednak co marzyć. Pokonawszy wiele zakrętów życiowych, Naoki nie traci rezonu. Do świata podchodzi z rezerwą, przytomną oceną sytuacji i sarkastycznym humorem. Mieszka u Yoshie, młodszej o 27 lat partnerki, która pracuje 15 godzin na dobę na trzech posadach. Każdego wieczoru młoda narzeczona wybiera się do obskurnego baru, którego bywalcy płacą jej za flirtowanie i picie w ich towarzystwie. Czasem wraca do domu pijana, a wtedy szydzi z Naokiego i jego historii. Jednak podobny los spotkał wielu Japończyków, których dotknęła gwałtowna pauperyzacja, kiedy japońska gospodarka zaczęła zwalniać.

Wysadzony z siodła bohater przedstawił reżyserowi Seanowi McAllisterowi, przybyszowi z odległej Wielkiej Brytanii, ciemne strony swojej ojczyzny, w której równie szybko można osiągnąć szczyt, jak i znaleźć się na dnie. Film prezentowany był na wielu przeglądach i festiwalach, m.in. DOCBOAT w Warszawie.

WASZE OPINIE

Kat *

uuups.... dziwnym trafem tekst rozlał się jak wiersz, czego nie było w planie.
Przepraszam

Kat *

Japonia jako Kraj Kwitnącej Wiśni od dzieciństwa kojarzy mi się z
państwem
o
niezwykłej historii. Moje wyobrażenie dawno temu
ukształtowane zostało
przez
serial "Szogun". Najbardziej utkwili mi w
pamięci z honorowi samuraje
popełniający
harakiri. Dokumenty takie jak
"Mała Gejsza" dają wgląd w aspekt
kultury japońskiej
od zawsze
otoczony aurą tajemniczości.

Ten
dokument ukazuje niektóre
zmiany jakim japońskie społeczeństwo uległo
w
ciągu ostatnich
dziesięcioleci, również wskutek przemian ekonomiczno-
kulturowych.

Zdaje się, że dla wielu Japończyków rzeczywistość ulega
pewnemu
odrealnieniu.
Począwszy od sztuki rysunku, która opiera się
wyłącznie na
mangach, poprzez
uwielbienie dla owadów (dokument w C+
"Owady
kochane w Tokio") do
przerażającego zjawiska hikikomori czy "ludzi
z
szafy".

Być trzecią potęgą gospodarczą ma swoją cenę-
morderczą
pracę. Wielu
pracodawców zapewnia "sypialnie", czyli
pomieszczenia z
kabinami do spania
przypominającymi solarium lub
trumny (jak kto woli),
ustawionymi piętrowo, aby
oszczędzać przestrzeń.
Pracownik po 15 godzinach
pracy nie traci czasu na dojazdy
do domu.
Dzieci w wieku szkolnym nie znają
pojęcia zabawa czy czas wolny
i
spędzają na nauce 12 godzin dziennie lub
więcej. Wyścig szczurów,
ogromna presja
i pokora, z którą pracują bezwolnie
jak roboty to
rzeczywistość. Przeciętna 3-4
osobowa rodzina mieszka w
malutkim M2,
przy czym 40m kw. to już luksus. Z
problemami muszą zmagać
się
samodzielnie i w samotności, co wynika z tradycji.
Naturalna
konsekwencja
to apatia i depresje (hikikomori), a nawet samobójstwa.

Zanikają umiejętności
życia w społeczeństwie, w grupie rówieśniczej,
rodzinie.
Świetnie widać na tym
tle najnowsze trendy, takie jak ślub z
wirtualną żoną z
palmtopa czy udział w
koncertach piosenkarki z
hologramu (3D postać z kreskówki
śpiewająca
głosem z komputera).

Moja wiedza na temat Japonii nie jest pełna, bo
nigdy tam nie
mieszkałam.
Uważam, że japońskie społeczeństwo znalazło się
na równi
pochyłej, na której
powoli stacza się ku samozagładzie.

BeruZadra

Japonia od swojej mrocznej i niechlubnej strony.
To był wstrząs. Obyczajowy, kulturowy, osobisty.
Niby wiedziałam, że w Japonii tzw. "socjal" nie istnieje, ale zobaczyć jak to wygląda naprawdę - było to tyleż przejmujące co w jakimś stopniu przygnębiające.
W tym świetle zjawisko "kuroshi" - śmierci z przepracowania, zaczyna wyglądać jeszcze bardziej ponuro.
Troski i problemy z jakimi borykają się na co dzień Naoki i Yoshi, ich rozterki, obawy, frustracje i nadzieje. Słodko-gorzki świat którego istnienia przeciętny "gajin" nawet nie podejrzewa.
Japonia - opowieść o miłości i nienawiści
reżyseria:
Wielka Brytania/Japonia, 2008
Naoki był jednym z beneficjentów japońskiego boomu ekonomicznego. Prowadził własną firmę, jeździł nowym BMW, mieszkał w 6-pokojowym domu. Dziś może jedynie wspominać tamte czasy i dziękować swojej dziewczynie, która uratowała go przed bezdomnością.
dokument socjologiczny
Japonia - opowieść o miłości i nienawiści
5,0 5 1 6