PREMIERA

2009.09.01

CANAL+ PREMIUM

KANAŁ

Polska, 1956

reżyseria:

obsada: , , , ,

Obsada filmu

gatunek: dramat wojenny

czas trwania: 91 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Warszawa, koniec września 1944 roku. Trwają jeszcze walki o wyzwolenie stolicy, ale powstanie zbliża się ku końcowi. Na Mokotowie walczy kompania porucznika "Zadry" (Wieńczysław Gliński). Próba przebicia się przez kordon wojsk niemieckich kończy się fiaskiem, jednak nikt nie chce się poddać.

Zdziesiątkowany oddział postanawia przedrzeć się kanałami do Śródmieścia, gdzie bronią się jeszcze powstańcy. Ponad czterdziestu żołnierzy schodzi do podziemnych korytarzy na rogu ulic Bałuckiego i Szustra. Niemcy wrzucają przez włazy do wnętrza granaty i oddział dzieli się na trzy mniejsze grupki. Ludzie błąkają się po omacku w cuchnących czeluściach. Podchorąży Jacek (Tadeusz Janczar), pseudonim "Korab", jest ranny. Prowadzi go zakochana w nim łączniczka "Stokrotka" (Teresa Iżewska). W innej grupie idzie porucznik "Mądry" (Emil Karewicz), łączniczka "Halinka" (Teresa Berezowska) i cywil, muzyk Michał (Władysław Sheybal). "Zadra", szef kompanii sierżant "Kula" (Tadeusz Gwiazdowski) i zastępca dowódcy plutonu "Smukły" (Stanisław Mikulski) idą przodem. Dowódca jest przekonany, że podąża za nim cały oddział. W tym mniemaniu utwierdza go "Kula", który boi się, że porucznik mógłby zawrócić w poszukiwaniu rozproszonych ludzi.

Wyróżniony w 1957 roku na MFF w Cannes Nagrodą Specjalną Jury czarno-biały "Kanał" ANDRZEJA WAJDY to pierwszy polski film poświęcony tragedii Powstania Warszawskiego i losom żołnierzy AK. Pierwowzorem scenariusza było opowiadanie Jerzego Stefana Stawińskiego ("Człowiek na torze", "Zamach", "Eroica", "Zezowate szczęście"), które podsunął Wajdzie Tadeusz Konwicki. Jako kierownik literacki Zespołu "Kadr" przeforsował także scenariusz na posiedzeniu Komisji Ocen Filmów i Scenariuszy. Fabuła jest w dużym stopniu zapisem autentycznych doświadczeń wojennych Stawińskiego, dowódcy powstańczego oddziału łączności. Przystępując do pracy nad "Kanałem" Wajda miał za sobą tylko debiutanckie "Pokolenie". Pierwsze polskie recenzje na temat "Kanału" były negatywne. Po październikowej odwilży spodziewano się obrazu, który byłby pomnikiem heroicznej walki, a tymczasem ujrzano koszmar klęski i rozbitych psychicznie bojowników, których bohaterstwo okazało się daremne. Zaprezentowana przez Wajdę i Stawińskiego taka ocena historii i demitologizacja powstania, wyprzedzała ówczesną literaturę i analizy historyków oraz stanowiła zamach na uświęcone wartości. Dopiero przyznanie "Kanałowi" nagrody w Cannes sprawiło, że krajowa krytyka w pełni doceniła dzieło Wajdy. Film ukazuje powstanie bez patosu, bez bezmyślnego heroizmu. Reżyser nie rozlicza powstania, nie docieka jego przyczyn, ukazuje zaś przeżycia, losy skazanych na śmierć ludzi oraz brutalną prawdę o tym, jak walczyli i ginęli. Opisuje bohaterów takich, jakimi byli naprawdę: są tu czyny dobre, wątpliwe i złe, są charaktery mężnie trwających oraz tych, którzy się załamali. Mamy więc heroicznego dowódcę, który wraca do kanałów w imię solidarności z żołnierzami, ale i egoistycznego szefa kompanii "Kulę", pełną poświęcenia "Stokrotkę", ale też zakłamanego "Mądrego".

Dzieło Wajdy, należące do nurtu polskiej szkoły filmowej, jest zrealizowane w poetyce bliskiej ekspresjonizmowi, epatuje wielością metaforycznych obrazów, które potęgują tragizm apokaliptycznej niemal wędrówki ku śmierci. Jest też symbolem klęski pewnej postawy, zakładającej, że dla żołnierza jest najważniejsze bohaterskie oddanie życia na barykadzie.


Źródło zdjęć: www.filmpolski.pl

WASZE OPINIE

kobieta niepowazna

warto obejrzec jeszcze raz....trauma wojny widziana polskimi, romantycznymi oczami
KANAŁ
reżyseria:
Polska, 1956
Warszawa, koniec września 1944 roku. Trwają jeszcze walki o wyzwolenie stolicy, ale powstanie zbliża się ku końcowi. Na Mokotowie walczy kompania porucznika "Zadry" (Wieńczysław Gliński). Próba przebicia się przez kordon wojsk niemieckich kończy się fiaskiem, jednak nikt nie chce się poddać.
dramat wojenny
KANAŁ
4,3 5 1 7