PREMIERA

2013.01.22

CANAL+ PREMIUM

Lokis. Rękopis profesora Wittembacha

Polska, 1970

reżyseria:

obsada: , , , ,

Obsada filmu

gatunek: horror kostiumowy

czas trwania: 95 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Niemiecki pastor, profesor K. M. Wittembach (Edmund Fetting) to ceniony ekspert językoznawstwa i etnologii z Towarzystwa Biblijnego w Królewcu. Naukowiec wyrusza w podróż na Litwę i Żmudź, aby przeprowadzić tam badania nad ocalałymi śladami starego piśmiennictwa sakralnego.

W pociągu poznaje trzy damy, które wracają do Wilna z Anglii - młodą Julię Dowgiałło (Małgorzata Braunek), jej ciotkę, księżnę Katarzynę Pacową (Irena Horecka) oraz towarzyszącą im guwernantkę Pamelę Leemon (Hanna Stankówna). Księżna zaprasza Wittembacha do swojej posiadłości, ale gdy pastor zdradza cel swojej podróży, radzi mu, aby zatrzymał się u hrabiego Michała Szemiota (Józef Duriasz), który ma odziedziczoną po ojcu, bogatą bibliotekę starodruków. Profesor korzysta z listu polecającego od księżnej i udaje się do posiadłości hrabiego. Na miejscu odkrywa ekscentryczne zachowanie hrabiego oraz ukrywany przed obcymi obłęd jego przetrzymywanej w odosobnieniu matki (Zofia Mrozowska). Doktor Froeber (Gustaw Lutkiewicz), który stosuje na kobiecie niekonwencjonalne metody leczenia, wtajemnicza Wittembacha w sekrety rodu Szemiotów. Przed laty, tuż po zamążpójściu, hrabinę porwał na polowaniu olbrzymi niedźwiedź, nazywany wśród ludu lokisem. Więziona przez krótki czas, kobieta ocalała, ale nigdy nie wróciła już do pełni władz umysłowych. Dziewięć miesięcy później urodziła syna, w którym widzi zwierzę podobne do tego, które ją kiedyś porwało.

Pierwowzorem literackim filmu "Lokis. Rękopis profesora Wittembacha" jest nowela francuskiego pisarza Prospera Mérimée. Autor scenariusza i reżyser filmu JANUSZ MAJEWSKI ("Zaklęte rewiry", "C.K. Dezerterzy", "Mała matura 1947") zrobił wcześniej na podstawie prozy Prospera Mériméego telewizyjne nowele "Błękitny pokój" i "Venus z Ille". W opowiadaniu "Lokis. Rękopis profesora Wittembacha" zainteresowała go głęboko humanistyczna metafora o dwoistości ludzkiej natury. Do przeniesienia na ekran tego małego arcydzieła ironicznej fantastyki skłoniła reżysera również przewrotna, pozornie lekka forma i elementy czarnego humoru. Kreując wizerunek Litwy, Majewski korzystał z opisów Oskara Kolberga. Na podstawie notatek wybitnego polskiego etnografa, który podróżował w XIX wieku po Litwie, reżyser stworzył też sceny obrazujące obyczaje i wierzenia ludowe. W "Lokisie" atmosfera niesamowitości tylko w małej części jest oparta na strachu. Konwencja horroru ujęta jest w nawias. Ma jedynie udowodnić, że gatunek ten może być również polem do poważnych pytań natury psychologicznej i moralnej.

Adaptując "Lokisa" Majewski korzystał z tłumaczenia Leopolda Staffa. Film jest sfotografowany ze smakiem, ma wyraźny nastrój, efektowną scenografię i dobre dialogi. Porwanie hrabiny przez niedźwiedzia oglądamy na rysunkach pięknie stylizowanych przez Franciszka Starowieyskiego. Film wszedł do kin w setną rocznicę śmierci Prospera Mériméego. W sierpniu 1970 roku był prezentowany na XXXI Festiwalu Sztuki Filmowej w Wenecji. Janusz Majewski zdobył nim Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Fantastycznych i Grozy w Stiges.
Lokis. Rękopis profesora Wittembacha
reżyseria:
Polska, 1970
Niemiecki pastor, profesor K. M. Wittembach (Edmund Fetting) to ceniony ekspert językoznawstwa i etnologii z Towarzystwa Biblijnego w Królewcu. Naukowiec wyrusza w podróż na Litwę i Żmudź, aby przeprowadzić tam badania nad ocalałymi śladami starego piśmiennictwa sakralnego.
horror kostiumowy
Lokis. Rękopis profesora Wittembacha
4,0 5 1 2