PREMIERA

2003.09.02

CANAL+ PREMIUM

PIANISTKA

La Pianiste

Francja/Austria, 2001

reżyseria:

obsada: , ,

Obsada filmu

gatunek: dramat

czas trwania: 130 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Michael Haneke ekranizuje skandalizującą powieść wielkiej austriackiej buntowniczki, Elfriede Jelinek. Nagrodzona Wielką Nagrodą Jury w Cannes "Pianistka" to wnikliwy obraz rozpadającej się ludzkiej natury, uwięzionej między zmechanizowanym społeczeństwem a strachem przed dotarciem do własnych uczuć.

Trzy najważniejsze osoby tego dramatu poznajemy podczas domowego koncertu. Za fortepianem siedzi posągowa Erika (Isabelle Huppert), wokół przysłuchujący się jej uważnie goście. Kiedy rozbrzmiewa ostatni fortepianowy akord, do Eriki wśród braw podchodzi matka (Annie Girardot) i troskliwie okrywa ją sweterkiem. Później gwiazdę wieczoru zaczepia młody pianista, Walter Klemmer (Benoit Magimel). Erika ma 40 lat, Klemmer - około 20, ale chłopak wyraźnie zainteresowany jest panią profesor z konserwatorium, w którym chce się uczyć. Kobieta zdaje sobie sprawę z chłopięcej fascynacji Klemmera, ale spełnienia szuka zupełnie gdzie indziej. Po zajęciach w konserwatorium odwiedza wiedeńskie podziemie erotyczne - ogląda filmy porno w peep-showach, podpatruje kochającą się parę w kinie samochodowym, a po przyjściu do domu, tuż przed obiadem, na który woła ja matka, okalecza się żyletką. Po co? Żeby w hermetycznym świecie, jaki stworzyła dla niej zaborcza, samotna matka, poczuć coś intensywnego. Dramat uczuć, emocji i pragnień zaczyna się, kiedy Erika pozwala Klemmerowi zbliżyć się do siebie. Jego młodzieńcze uczucie i jej drapieżne, ekstremalne potrzeby powodują bolesną konfrontację, eksplozję tłamszonych latami uczuć.

"Pianistka" uznawana jest za szczytowe osiągnięcie MICHAELA HANEKEGO, demaskatora społecznej manipulacji i ukrytej pod gładką powierzchnią przemocy. Reżyser nakręcił film na podstawie skandalizującej, po części autobiograficznej (wiadomo np., że postać zaborczej matki Eriki wzorowana jest na matce autorki) powieści Elfriede Jelinek, w której autorka pokazuje pornografię jako jedyną formę ucieczki od zakłamanego, zniewalającego społeczeństwa i obyczajowych norm. W książce postać matki i muzyka to dwa mity wzniosłości i doskonałości: macierzyństwa i muzyki, która jest bogactwem narodowym Austrii. O muzyce mówił też Haneke: "Pokazuję muzykę, jako czyste piękno. Ale jest też prawdą, że w burżuazyjnym Wiedniu muzyka jest jedną z niewielu dziedzin, które pozwalają na społeczny awans, a przy tym są dostępne dla kobiet. Ten społeczny aspekt nie wyczerpuje muzyki. To tak jak opisywanie miłości: możesz próbować ją definiować jako psychologiczny proces, ale w ten sposób nie dotkniesz prawdy o emocjach, które łączą ludzi". Reżyser przyznawał, że "Pianistkę" chciał zrealizować już 15 lat temu (powieść powstała w 1983 roku), ale wtedy Jelinek odmówiła. Podobno dlatego, że sama napisała scenariusz na podstawie książki, a ten został odrzucony przez producenta. Ponad dziesięć lat trwała walka o prawa autorskie do powieści i próby otrzymania środków na film. Kiedy wreszcie prawa pozyskał producent Veit Heiduschka, reżyserię zaproponował Hanekemu, a on zgodził się pod warunkiem, że główną rolę zagra Isabelle Huppert. Film okazał się wielkim zwycięzcą festiwalu w Cannes, gdzie miał premierę. "Pianistka" otrzymała Wielką Nagrodę Jury, a także nagrody dla najlepszej aktorki Huppert i aktora Benoit Magimel. Huppert otrzymała także Europejską Nagrodę Filmową, nagrodę krytyków z San Francisco i aktorskie trofeum na festiwalu w Seattle.

WASZE OPINIE

Magda

Nie widze tu zadnego szalenstwa.Wspanialy film

wyder

Dziwię się ,że większośc osób odbiera ten film jako studium szaleństwa dewiantki. Nie rozumiem też dlaczego tak często z aprobatą spotyka się twierdzenie, zgodnie z którym "mężczyzny nie wolno traktować w pewien sposób..." podczas gdy każde upokorzenie kobiety znajduje jasne wytłumaczenie (chociażby kulturowe). Upokorzenie, jakiego doznaje i jakie zadaje Panistka nie jest upokorzeniem płci, to upokorzenie człowieka. Człowieka, który kocha nie potrafiąc kochać i przez to kocha do szaleństwa i wbrew sobie.

krytyk

Już dawno żaden film tak mną nie wstrząsnął.To fantastyczny feministyczny obraz. Dziwie się że Ewie Dominiak (pozdarwiam) się nie podobał. Tego filmu łatwo sie nie zapomina. Polecam.
PIANISTKA
reżyseria:
Francja/Austria, 2001
Michael Haneke ekranizuje skandalizującą powieść wielkiej austriackiej buntowniczki, Elfriede Jelinek. Nagrodzona Wielką Nagrodą Jury w Cannes "Pianistka" to wnikliwy obraz rozpadającej się ludzkiej natury, uwięzionej między zmechanizowanym społeczeństwem a strachem przed dotarciem do własnych uczuć.
dramat
PIANISTKA
4,3 5 1 51