PREMIERA

2004.07.13

CANAL+

PIERŚCIONEK Z ORŁEM W KORONIE

Polska, 1992

reżyseria:

obsada: , , , ,

Obsada filmu

gatunek: film wojenny

czas trwania: 104 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Upadek Powstania Warszawskiego widziany oczami Andrzeja Wajdy, a jednocześnie pożegnanie wybitnego reżysera ze współtworzoną przez siebie polską szkołą filmową.

Chociaż powieść "Pierścionek z końskiego włosia" Aleksander Ścibor-Rylski napisał w pierwszej połowie lat 60., przez ponad 30 lat książka nie mogła się ukazać ze względów cenzuralnych. Gdy na początku lat 90. maszynopis powieści, odnaleziony przez prof. Tadeusza Drewnowskiego, trafił do ANDRZEJA WAJDY, reżyser nie tylko zachwycił się tekstem, ale też zgodził się, by na okładce pierwszego wydania powieści znalazł się napis: "z tej powieści Andrzej Wajda zrealizuje film". "Znalazłem w tej książce wszystkie dobrze mi znane motywy z dawnych filmów" - tłumaczył sam reżyser. "Przede wszystkim bohatera i jego AK-owskie środowisko. Powstanie Warszawskie i pierwsze dni <>. Byłem u siebie. Wśród tak dobrze mi znanych ludzi i spraw i... po raz pierwszy w życiu nieskrępowany żadną cenzurą".

Jest rok 1944. W Warszawie dogorywa Powstanie Warszawskie. Podchorąży Marcin (Rafał Królikowski) zostaje ranny podczas ucieczki z ruin bronionego domu. Jego dziewczyna Wiśka (Agnieszka Wagner) trafia natomiast do obozu dla ludności cywilnej. W niemieckim szpitalu pod Warszawą Marcin poznaje Janinę (Adrianna Biedrzyńska), sanitariuszkę ze swojego oddziału. Udaje się im dotrzeć do innych żołnierzy plutonu, za których Marcin czuje się odpowiedzialny. Tymczasem przełożony Marcina major Steinert (Piotr Bajor) namawia go do kolejnej walki - tym razem z Sowietami. Ten jednak nie wierzy już w powodzenie zbrojnego konfliktu. Aby doprowadzić do rozejmu, postanawia nawiązać kontakt z władzą ludową.

Premiera filmu Wajdy odbyła się na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, ale na życzenie twórcy obraz został wycofany z konkursu głównego. Burzliwa reakcja gdyńskiej publiczności spowodowała jednak, że Wajda zdecydował się w ostatecznej wersji zmienić zakończenie filmu. "Pierścionek z orłem w koronie" odbierano jako rozliczenie z mitem Maćka Chełmickiego (w filmie pojawia się m.in. parafraza słynnej sceny z "Popiołu i diamentu", kiedy Maciek zapala alkohol w kieliszku na pamiątkę po zmarłych kolegach), ale też z bolesną historią polskiego społeczeństwa, które zmuszone było po roku 1945 na mniej lub bardziej otwartą współpracę z komunistyczną władzą. Sam Andrzej Wajda traktował "Pierścionek..." jako symboliczne pożegnanie z tematyką, bohaterami i stylistyką polskiej szkoły filmowej, którą sam współtworzył (m.in. "Kanał", "Pokolenie", "Popiół i diament").

Mimo doborowej obsady i wielu znakomitych sekwencji "Pierścionek z orłem w koronie" został przez krytykę przyjęty dość chłodno. Kwestionowano symboliczne zakończenie, prawdopodobieństwo motywów głównego bohatera oraz pozbawienie postaci przeżyć intymnych. Sam Wajda w osobistym notatniku, którego fragmenty cytuje w autobiografii "Kino i reszta świata", tłumaczył problemy ze współczesnym odbiorem jego filmu zjawiskami ogólniejszymi. "Dziś koniec zdjęć i małe pożegnanie w produkcji filmu, które zmienia się szybko w bankiet na kilkadziesiąt osób. (...) Patrzę na to, co się dzieje i widzę temat. Tytuł: <>. Bankiet przetwarza się w permanentne przyjęcie, na marginesie którego powstaje jakiś tam film, historyczna piła o Powstaniu Warszawskim, walce z komunistami, coś bez większego znaczenia dla ludzi, którzy ten film robią i produkują, bo oni żyją już dniem dzisiejszym. To jest temat na film współczesny. Niestety...".
PIERŚCIONEK Z ORŁEM W KORONIE
reżyseria:
Polska, 1992
Upadek Powstania Warszawskiego widziany oczami Andrzeja Wajdy, a jednocześnie pożegnanie wybitnego reżysera ze współtworzoną przez siebie polską szkołą filmową.
film wojenny
PIERŚCIONEK Z ORŁEM W KORONIE
4,0 5 1 27