Imperial-CinePix

PREMIERA

2014.01.19

CANAL+ PREMIUM

Sesje

The Sessions

USA, 2012

reżyseria:

obsada: , ,

Obsada filmu

gatunek: komediodramat

czas trwania: 100 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Na podstawie prawdziwych wydarzeń zwycięzca Sundance Film Festival - Nagroda Publiczności - Najlepszy dramat .

Mark O-Brien (John Hawkes) w dzieciństwie przeszedł polio. Wskutek powikłań jest praktycznie sparaliżowany od szyi w dół. Spędza większość czasu w umożliwiającym mu oddychanie "żelaznym płucu" i porusza się na umieszczonych na kółkach noszach. Jest całkowicie uzależniony od innych ludzi i ich pomocy. Pomimo tego, jest człowiekiem pogodnym, z dużym poczuciem humoru i dystansem do siebie i świata. Prowadzi też aktywne życie: ukończył studia, opublikował kilka tomów poezji i pisze artykuły do gazet. Zbliżając się do czterdziestki, Mark uświadamia sobie, że tak jak inni ludzie, pragnie spełnienia seksualnego i doświadczenia miłości. Ze swoich wątpliwości zwierza się księdzu Brendanowi (William H. Macy), który, choć trudno mu pobłogosławić plany Marka, rozumie go i wspiera. Pełen obaw i zahamowań Mark wynajmuje seksterapeutkę, specjalizującą się w pracy z osobami niepełnosprawnymi. Cheryl (Helen Hunt) oswaja go z cielesnością i wprowadza w tajniki miłości fizycznej. Podczas sześciu sesji, na które się umawiają rodzi się między nimi bliskość.

Nagrodzony przez publiczność na Sundance Film Festival komediodramat "Sesje" powstał na podstawie biografii kalifornijskiego poety i dziennikarza Marka O'Briena "How I became a human being". Dla scenarzysty, reżysera i producenta filmu, BENA LEWINA, który sam chorował na polio, bezpośrednią inspiracją był artykuł O'Briena. W filmie Lewin dotyka tabu, jakim jest seks niepełnosprawnych, ale postępuje tak, jakby tego tabu nie było. Subtelnie i zabawnie opowiedziane przez niego kliniczne ćwiczenie staje się wdzięcznym i pełnym czułości doświadczeniem prowadzącym od samotności do cielesnej i duchowej bliskości. Wielka w tym zasługa wcielających się w główne role aktorów. Wątłego, ważącego zaledwie 35 kilogramów O'Briena brawurowo zagrał John Hawkes, pamiętany z zupełnie odmiennych wcieleń w filmach, takich jak "Martha Marcy May Marlene" czy "Do szpiku kości". W rolę doświadczonej terapeutki, która przyjaźniła się z O'Brienem aż do jego śmierci w 1999 roku wystąpiła Helen Hunt (Oscar za "Lepiej być nie może"), która za swoją kreację zdobyła nominację do kolejnego Oscara. Co ciekawe, Sheryl była kiedyś zakonnicą, która zrzuciła habit i zajęła się seksterapią. Obecnie ma 68 lat i jest żoną byłego pacjenta. Galerię gwiazd uzupełnia nominowany do Oscara za "Fargo" William H. Macy jako spowiednik Marka. Podczas 27. Sundance Film Festiwal "Sesje" zdobyły nagrodę publiczności w kategorii film dramatyczny oraz Nagrodę Specjalną Jury dla najlepszej obsady. Hawekes i Hunt byli ponadto za swoje role nominowani do Złotego Globu.


CZYTAJ BLOGI FILMOWE CANAL+

WASZE OPINIE

Blue-Grey

Rewelacyjny niesztampowy komedio-melodramat. Podobnie jak dwa równie niezwykłe filmy - "Motyl i skafander" Juliana Schnabla oraz "Nietykalni" reżyserskiego duetu Olivier Nakache-Eric Toledano - podejmuje wątek bohatera, który na skutek choroby staje się więźniem własnego ciała, a który w tym samym stopniu, co ludzie pełnosprawni - a często nawet bardziej intensywnie - pragnie przyjaźni i miłości, także tej jak najbardziej zmysłowej. Jednak film Bena Lewina jeszcze bardziej odważnie i bezpruderyjnie pokazuje tą erotyczną zmysłowość, jaka może zapłonąć między zdrową kobietą a sparaliżowanym mężczyzną.

Wszystkie główne role w [i]Sesjach[/i] zasługują na uznanie, a każda z postaci jest wyjątkowa. Choćby taki - świetnie zagrany przez Williama Macy'ego - ojciec Brendan. Daj Panie Boże, żeby nigdy nie zabrakło kapłanów tak mądrych i umiejących słuchać głosu innych ludzi.

Mnie najbardziej zaciekawiła postać terapeutki Chery. Rozgrywająca się na ekranie jej duchowa ewolucja - albo raczej rewolucja - to fascynujący psychologiczny majstersztyk. Oto bowiem profesjonalna terapeutka, umiejętnie zdystansowana wobec tego co robi, spotykając kogoś tak niezwykłego jak Marc O'Brien zaczyna się bezradnie gubić. Oficjalna relacja lekarka-pacjent stopniowo traci swoją uczuciową neutralność. Chery - dotąd przykładnie opanowana i nagrywająca na dyktafon rzeczowe sprawozdania z sesji terapeutycznych - ku własnemu przerażeniu bezsilnie ulega odwiecznej mocy serca, mocy, dla której seksualność bywa jedynie inicjacją.

Trudno przecenić społeczną wartość takich filmów jak [i]Sesje[/i] - uczących nas empatii i normalności w traktowaniu drugiego człowieka, tzn. patrzenia na niego przede wszystkim jak na istotę duchową, której materialne ciało - czasem zupełnie niesprawne - jest przejawem jej obecności. Trudno przecenić ich wartość, zwłaszcza wtedy, gdy snują swoją opowieść z taką prostotą i naturalnym humorem, wywołując mądry uśmiech i wzruszenie.

zalogowany

No i właśnie to jest największą zaletą tego filmu (zrealizowanego z dużą kulturą i poczuciem humoru), że burzy wpajane nam odgórnie stereotypy. Niekoniecznie to, co ma etykietkę ZŁE musi być naprawdę złe. Ten film świetnie by współgrał z dokumentem "F... for Forest". Może jest to dobra propozycja wieczoru tematycznego.
I proszę - w oficjalnym tytule tego dokumentu słowo na F jest w całości, ale nie mogłem zapisać tego postu, dopóki nie usunąłem inkryminowanego słowa. Chyba nici z wieczoru tematycznego.

Stefek

Film dobrze pokazuje skalę uproszczeń i szufladek w jakie zapakowaliśmy sferę intymną i w ogóle
świat dookoła - a ona wcale jednoznaczna i raz zdefiniowana nie jest. Wygodnie i ciepło jest
postrzegać rzeczywistość jednoznacznymi kategoriami -"prostytutka" "kaleka". Ale ludzie są różni a
życie obfituje w sytuacje o których filozofom się nie sniło. Film wyrywa z letargu i zmusza do
zastanowienia. Z pewnością wielu po obejrzeniu zaprotestuje przeciw burzeniu "ich świata" i oceni film
jako obrazoburczy. Ale w sumie to lepiej że poczują "nerwowe swędzenie" niż gdyby mieli pozostać w
niewiedzy. [b]Warto.[/b]
Sesje
reżyseria:
USA, 2012
Na podstawie prawdziwych wydarzeń zwycięzca Sundance Film Festival - Nagroda Publiczności - Najlepszy dramat .
komediodramat
Sesje
3,8 5 1 41