PREMIERA

2011.09.19

CANAL+ PREMIUM

To ja, gdy nie żyłem

This Is My Picture When I Was Dead

Holandia, 2010

reżyseria:

gatunek: dokument socjologiczny

czas trwania: 52 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Bashir Mraish ma trzydzieści lat, mieszka w Jordanii, jest rysownikiem, specjalizującym się w karykaturach politycznych oraz synem Mamouna Mraisha, zabitego przez Mossad. Często wspomina ojca, niegdyś wpływowego członka Organizacji Wyzwolenia Palestyny.

Ateny, 21 sierpnia 1983 roku. Do samochodu, którym jedzie Mamoun Mraish wraz z kolegami i kilkuletnim synem, zbliża się motocyklista. Mijając wóz, oddaje kilka strzałów. Wszystkie osoby uczestniczące w zdarzeniu zostają uznane za zmarłych. Odpowiedzialność za zamach ponosi Mossad. Mraish od lat był solą w oku izraelskich władz. Dwie godziny później, kiedy ciała zabitych mają zostać przeniesione do kostnicy, okazuje się, że jednak serce Bashira bije. Chłopiec trafia na intensywną terapię, a po czterech latach wraca mu pamięć.

Pochodzący z Jordanii i mieszkający w Holandii reżyser MAHMOUD AL MASSAD, postanowił wrócić do tamtego zdarzenia. Zamiast realizacji filmu o zamachu w Atenach, zdecydował się jednak nakręcić niekonwencjonalny film - opowieść o losach Bashira. Jak wyglądało jego życie? Czego dowiedział się o ojcu od jego przyjaciół? I wreszcie, jak postrzega wciąż gorejący konflikt w Izraelu?

Dorosły Bashir okazuje się artystą, zaangażowanym politycznie. "Bronią twojego ojca był pistolet, twoją niech będzie pióro" - mówi mu jeden z dawnych znajomych Mamouna. Rozmawiając z aktywistami politycznymi i członkami rodziny, młody Mraish odkrywa frapujące fakty na temat sprawy, za którą oddał życie jego ojciec. Także to, że za zamach współodpowiedzialna była Tzipi Livni, obecnie liderka syjonistycznej partii Kadima, do niedawna minister spraw zagranicznych Izraela.

Wycinki z prasy, fragmenty doniesień telewizyjnych, stare fotografie oraz aktorskie inscenizacje składają się na niekonwencjonalną, głęboko osobistą historię, stającą się przyczynkiem do refleksji nad sytuacją w Izraelu. "Przykuwające uwagę obrazy jordańskiej architektury, zwyczajne uliczne życie uchwycone w pięknym świetle, spektakularne ujęcia rozbłysków wystrzałów na niebie nad Gazą, którym towarzyszy ironiczna melodia świątecznej piosenki" - wylicza wizualne zalety filmu Alissa Simon, recenzentka magazynu "Variety".
To ja, gdy nie żyłem
reżyseria:
Holandia, 2010
Bashir Mraish ma trzydzieści lat, mieszka w Jordanii, jest rysownikiem, specjalizującym się w karykaturach politycznych oraz synem Mamouna Mraisha, zabitego przez Mossad. Często wspomina ojca, niegdyś wpływowego członka Organizacji Wyzwolenia Palestyny.
dokument socjologiczny
To ja, gdy nie żyłem