PREMIERA

2002.09.24

CANAL+ PREMIUM

WIAROŁOMNI

Trolösa

Szwecja, 2000

reżyseria:

obsada: , , ,

gatunek: dramat

czas trwania: 147 min

Ocena filmu

0.00

Opis

Studium destrukcyjnego romansu, pełne nawiązań do biografii Ingmara Bergmana (scenarzysty "Wiarołomnych") i jego byłej żony Liv Ullmann (reżyserki).

"Wiarołomni" to studium skomplikowanych relacji pomiędzy trójką uwikłanych w burzliwy związek bohaterów. Centralną postacią jest... Bergman (Erland Josephson), mocno podstarzały reżyser, który w swej nadmorskiej posiadłości pracuje nad nowym scenariuszem. Rzecz ma być o zdradzie, która przyczyniła się do rozpadu małżeństwa. Inspiracją dla reżysera staje się Marianne (nominowana do Europejskiej Nagrody Filmowej Lena Endre), żona jego przyjaciela, zdolnego dyrygenta Marcusa (Thomas Hanzon), której Bergman proponuje romans. Kobieta zgadza się, choć do końca nie wie dlaczego. Wybucha namiętność, która szybko przekształca się w piekło podejrzeń, zdrad i upokorzeń. Piekło dorosłych, którego ofiarą staje się dziewięcioletnia Isabelle (Michelle Gylemo), córka Marianne i Marcusa.

"Dramat namiętności", "prawie thriller" - tak "Wiarołomnych" określał sam Ingmar Bergman, który monolog, przekształcony później na scenariusz filmu, oparł na własnych doświadczeniach: romansie z zamężną dziennikarką Gun Hagberg. Obraz, który pokazuje, jak miłość i namiętność, postrzegane często poza dobrem i złem, mogą zrujnować życie wielu osób, jest jednak - jak twierdzi reżyserka - również jej miłosną historią. Dlatego też w filmie znalazło się wiele motywów i eksponatów, których znaczenie czytelne jest tylko dla garstki wtajemniczonych - np. w jednej ze scen Marianne nosi koszulę nocną, jaką Ullmann miała na sobie podczas nocy poślubnej z Bergmanem. Reżyserka nie zawahała się skrócić znacznie tekstu mistrza, dodać nowe wątki (cały epizod paryski), ale też przesunąć punkty ciężkości. Według Bergmana to właśnie Marianne - najpierw zdradzająca, później zdradzana - jest największą ofiarą miłosnego trójkąta. Ullmann jednak wskazuje nie na dorosłą kobietę, ale na bezbronne dziecko, za które decydują dorośli. "Marianne miała prawo dokonać wyboru. Powinna jednak pamiętać, że nie da się w życiu podjąć żadnej ważnej decyzji tak, by nie miała ona wpływu na innych. Dlatego ofiarą jest tylko dziecko" - tłumaczyła w wywiadach. Jednocześnie autorka przyznała, że to właśnie jej sposób poprowadzenia wątku małej Isabelle najbardziej zaskoczył Bergmana, bo - jak mówiła - "dziecko nie istniało w jego świadomości".

Dla LIV ULLMANN spotkanie z Ingmarem Bergmanem było przełomowym momentem jej artystycznego rozwoju i aktorskiej kariery. Jej magnetyzująca postać szybko też stała się znakiem rozpoznawczym bergmanowskiego kina - zagrała m.in. w "Personie", "Szeptach i krzykach" czy "Scenach z życia małżeńskiego". Ullmann, przez jakiś czas związana z Bergmanem również prywatnie, to również jedna z najzdolniejszych adeptek jego sztuki filmowej. "Wiarołomni", druga już w jej reżyserskim dorobku fabuła według scenariusza Bergmana (pierwszym były "Zwierzenia" z 1997 roku), to film głęboko bergmanowski, choć nakręcony - jak chciał sam reżyser - z kobiecego punktu widzenia. Obraz Ullmann, który stał się wydarzeniem festiwalu w Cannes w 2000 roku, jest jednocześnie kolejnym dowodem na to, że choć Bergman nie jest już aktywny reżysersko (w 2003 roku nakręcił swój ostatni jak na razie film "Sarabandę"), jego kino - paradoksalnie - wciąż powstaje.
WIAROŁOMNI
reżyseria:
Szwecja, 2000
Studium destrukcyjnego romansu, pełne nawiązań do biografii Ingmara Bergmana (scenarzysty "Wiarołomnych") i jego byłej żony Liv Ullmann (reżyserki).
dramat
WIAROŁOMNI
4,7 5 1 56