Juliusz Machulski

Głosów: 98, Suma: 487, Średnia: 4.98

Reżyser/Aktor

ur. 1955.03.10 (Olsztyn, Polska)
wiek: 65 lat

kraj pochodzenia: Polska

Reżyser, scenarzysta oraz producent filmowy. Absolwent Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi (1978 rok). Twórca kultowych filmów polskich takich jak: Vabank, Seksmisja, Vabank II, czyli riposta, Kingsajz oraz Kiler, Kiler-ów 2-óch. Autor i reżyser spektakli Teatrów Telewizji oraz sztuk teatralnych: Jury, 19. południk, Przerwanie działań wojennych, Next-ex, Brancz, Machia. Producent nominowanego do Oscara za rok 2012 (kategoria: najlepszy film nieanglojęzyczny) filmu W ciemności w reżyserii Agnieszki Holland.

Wybrana filmografia

 

Biografia

Po ukończeniu warszawskiego liceum w 1973 roku, przez rok studiował polonistykę na Uniwersytecie

Warszawskim. W 1975 roku dostał się na Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w

Łodzi, który ukończył w 1978 roku, zaś dyplom uzyskał dwa lata później, w roku 1980. W latach 1984-1985,

dzięki stypendium uzyskanemu z Fundacji Fullbrigtha, studiował w CalArts w Kalifornii. W 1988 roku założył

Studio Filmowe "Zebra".

Pierwsze jego filmy to krótkometrażowe etiudy: "Paralaksa", "Wolna sobota", "Gorączka mleka" (wszystkie

wyróżnione na Festiwalu Etiud Filmowych w Warszawie w 1978 roku), dokument "Zrób to sam" oraz obyczajowe

"Bezpośrednie połączenie". W 1981 roku napisał scenariusz i wyreżyserował swój pierwszy pełnometrażowy film -

komedię kryminalną "Vabank". Szybko stał się on hitem, ale nie wiadomo, czy w ogóle by powstał, gdyby nie

Jerzy Kawalerowicz, który pomógł młodemu, nieznanemu reżyserowi zdobyć środki na jego realizację. Główną

rolę - kasiarza Kwinto - zagrał ojciec twórcy Jan Machulski, a partnerowali mu m.in.: Leonard Pietraszak, Witold

Pyrkosz i Jacek Chmielnik.

Kolejne lata to następne, cieszące się nie mniejszą popularnością komedie: "Seksmisja" z brawurowo zagraną

przez Jerzego Stuhra główną rolą Maksa, który wraz z kolegą budzi się po hibernacji w świecie bez mężczyzn;

"Vabank II, czyli riposta"; opowiadający o zamieszkujących Szuflandię krasnoludkach "Kingsajz" i parodia

amerykańskiego kina gangsterskiego - "Deja vu". W 1991 roku powstał sensacyjny "V.I.P.", a rok później

opowiadający o powstaniu styczniowym dramat wojenny "Szwadron". W kolejnych produkcjach Machulski wrócił

do komedii, reżyserując "Girl guide", "Kilera" i "Kiler-ów 2-óch".

Jak sam twierdzi, najlepiej czuje się w tym właśnie gatunku. Uważa, że znacznie trudniej jest rozbawić widza, niż

go przestraszyć, czy zmusić do płaczu, a szczypta komediowości i dystansu osładza gorycz, wynikającą z

tematów, które podejmuje, realizując konkretny film. Formuła komediowa umożliwia według niego stosowanie

skrótów i uproszczeń, i pozwala przy użyciu mniejszej ilości środków powiedzieć o wiele więcej, niż jest to

możliwe na przykład w przypadku innych gatunków. Jako dowód przytacza twórczość Stanisława Barei, który za

pomocą komedii fenomenalnie portretował smutną rzeczywistość socjalizmu, i którą to twórczość on sam ceni o

wiele wyżej niż ówczesne kino moralnego niepokoju.

W latach dziewięćdziesiątych reżyserował oparty na własnym scenariuszu serial "Matki, żony i kochanki".

Wykładał też reżyserię filmową w Hunter College w Nowym Jorku (1993). W1998 roku na ulicy Piotrowskiej w

Łodzi odsłonięta została jego gwiazda.

Ostatnia dekada to kolejne komedie, m.in. obyczajowa "Pieniądze to nie wszystko", opowiadający o kradzieży

obrazu "Dama z łasiczką" "Vinci" czy też pełna czarnego humoru "Kołysanka". Wyreżyserował też jedną z etiud

składających się na produkcję TVP związaną z 25 rocznicą wydarzeń sierpnia'80 - "Solidarność, solidarność" oraz

opowieść o Janie Nowaku -Jeziorańskim "Kurier z Warszawy".Sporadycznie pojawia się również na ekranie -

wystąpił m.in. w "Personelu" Krzysztofa Kieślowskiego, w serialu "Królowa Bona", w "Lekcji martwego języka",

"Constans" Krzysztofa Zanussiego czy "Zabij mnie, glino" Jacka Bromskiego.

W latach 1989-1991 był członkiem Komitetu Kinematografii, a w okresie 2005-2008 członkiem Rady Polskiego

Instytutu Sztuki Filmowej. Od 2003 roku pełni funkcję prezydenta Polskiej Akademii Filmowej. Jest laureatem

wielu nagród i wyróżnień, przyznanych zarówno przez władze państwowe, jak i środowisko filmowe oraz widzów.

Jest także znanym producentem, w tym tak głośnych filmów, jak "Psy", "Historie miłosne", "Dług", "Dzień świra",

"Mój Nikifor" czy "Plac Zbawiciela".

W życiu prywatnym trzykrotnie żonaty: z aktorkami Bożeną Stryjkówną i Lizą Machulską; obecnie z

kostiumolożką Ewą Machulską.