Małgorzata Szumowska

Głosów: 4, Suma: 10, Średnia: 2.33

Reżyserka

ur. 1973.02.26 (Kraków, Polska)
wiek: 46 lat

kraj pochodzenia: Polska

"Chcę robić filmy o tym, co na mnie działa, co mnie boli, dotyka, czego się boję. Nie lubię tematów neutralnych"

Nagrody filmowe

Najlepsza reżyseria - Małgorzata Szumowska, film Body/Ciało
 
Nagroda publiczności - Małgorzata Szumowska, film 33 SCENY Z ŻYCIA

Wybrana filmografia

 

Biografia

Jedna z najważniejszych postaci polskiego kina nowej generacji. Znana z filmów kontrowersyjnych, naruszających tabu, eksplorujących takie obszary jak śmierć, starość, miłość, religia czy seks. Szukających głębszego sensu w doświadczeniu zwykłych ludzi. Poruszane trudne tematy pokazywała z własnej perspektywy; nie uznając wiernego kalkowania życia za interesujące.

"Do 32-go roku życia byłam absolutnym dzieckiem, skrajnie rozpieszczonym"

Córka znanych rodziców: dziennikarza i dokumentalisty Macieja Szumowskiego, pisarki Doroty Terakowskiej. Jej brat został reżyserem, siostra literatką. Z rodzicami Szumowska miała zawsze świetny kontakt: dali jej dużo wolności, zagwarantowali wsparcie, poczucie bezpieczeństwa i możliwość realizacji swych pasji. Choć śmierć rodziców w 2004 była dla niej niełatwym przeżyciem, dała jej też swego rodzaju uwolnienie, poczucie, że sama jest za swe życie odpowiedzialna. Jako dziecko Szumowska wychowała się na osiedlowym podwórku i zarazem w kulturalnej atmosferze inteligenckiego mieszkania rodziców, które odwiedzali artyści, poeci, filmowcy. W szkole często wagarowała, uczyła się słabo; maturę w humanistycznej klasie V LO zdała z trudnością. Urzekały ją za to książki i filmy: czytała Manna, Dostojewskiego, Hesse, Prousta, Witkacego, oglądała Bergmana czy Tarkowskiego; chodziła do teatru i na próby Kantora.

"Trzeba się rozwijać; najbardziej niszcząca jest stagnacja"

Dorastając szukała swej drogi: po kursie modelek chodziła na wybiegu (także u Paco Rabanne'a), uczyła się śpiewu chcąc występować w operze, studiowała dwa lata historię sztuki na krakowskim UJ. Wzorując się na bracie, w 1998 ukończyła reżyserię w łódzkiej filmówce. Zaczynała od szkolnych etiud. Jej "Ciszę" (1999) wpisano na listę 14 najlepszych filmów w historii uczelni; nagrodzono na wielu festiwalach (Kraków, Bolonia, Angers, Tampere, Meksyk czy Tel-Aviv). Debiutantkę zaproszono do sekcji Młode Kino Europejskie w Cannes, gdzie później jej "Wniebowstąpienie" (2000) weszło do jednego z konkursów. Pierwszą długometrażówkę "Szczęśliwy człowiek" (2000), zrealizowaną pod opieką Hasa, pokazały międzynarodowe festiwale - Rotterdam, Toronto, Londyn, Karlove Vary - a reżyserkę nominowano do Europejskiej Nagrody Filmowej jako odkrycie roku.

"Bardzo uważam, żeby nie być gwiazdą. To żenujące zajęcie"

Sukcesy powtórzyło powstałe w 2004 na kanwie książki jej matki polsko-niemieckie "Ono", finalista Berlinale, Wiesbaden czy Sundance, gdzie Szumowską zaproszono wcześniej na warsztaty. Dla telewizji zrealizowała wiele cenionych dokumentów; współpracowała też z Larsem von Trier ("Vision of Europe" 2004, "Antychryst" 2009). Inspirowane osobistymi przeżyciami "33 sceny z życia" (2008), wywołały skrajne reakcje: jednych szokowały, u innych budziły podziw. Orzeł za najlepszy film roku, Złote Kaczki, Złote Lwy za reżyserię, Złote Lamparty w Locarno, nagrody dziennikarzy i publiczności oraz Paszport Polityki oficjalnie potwierdziły jej pozycję w filmowym środowisku. W obrazach takich jak "Sponsoring" (2011) z udziałem Juliette Binoche czy wyróżnione na Berlinale "W imię..." (2013) wyszła poza nieodkrywczą tematykę call girls i homoseksualizmu księży, ponownie dociekając uniwersalnej tęsknoty za miłością.

"Nie buduję życia na mężczyznach, ale niezależnie od nich, na sobie"

Śmiała, przywódcza, ekshibicjonistyczna; w sztuce i w życiu wykraczała poza konwenans. Z poznanym na studiach operatorem Michałem Englertem wzięła ślub w 2001. Trzy lata później Englert rozstał się z nią dla Mai Ostaszewskiej, zaś Szumowska związała się z montażystą Jackiem Drosio i urodziła syna Maćka. Po paryskiej realizacji "Sponsoringu" mężem Szumowskiej został Mateusz Kościukiewicz, młodszy od niej o kilkanaście lat aktor a na świat przyszła ich córka Anielka (2012). Z Englertem i Drosio reżyserka kontynuowała zawodową współpracę przy realizacji filmów; Kościukiewicz wszedł do ich obsady.