Pedro Almodovar

Głosów: 301, Suma: 1475, Średnia: 4.94

Reżyser

ur. 1949.09.24 (Calzada de Calatrava, Ciudad Real, Castilla-La Mancha, Hiszpania)
wiek: 71 lat

kraj pochodzenia: Hiszpania

Po Luisie Buñuelu i Carlosie Saurze jest najbardziej cenionym i znanym hiszpańskim reżyserem.

Wybrana filmografia

 

Biografia

Nazywa się go dzieckiem La Movidy, madryckiego ruchu popkulturowego i społecznego, który rozpoczął się po śmierci generała Franco. Mistrz perwersji, poeta kiczu, prowokator o złym guście i czarnym poczuciu humoru to jednocześnie jeden z ważniejszych twórców współczesnego kina, który wprowadził do filmu szeroko rozumiany postmodernizm.

Pedro Almodóvar urodził się w Calzada de Calatrava w La Manchy. Uczył się w szkole prowadzonej przez księży, śpiewał w chórze chłopięcym i pisał absurdalne opowiadania. Nie stać go było na studia filmowe, więc poszukał sobie pracy w telekomunikacji, a za pierwsze zarobione pieniądze kupił kamerę 8 mm i zaczął kręcić amatorskie filmy. Stopniowo stawał się jedną z czołowych postaci hiszpańskiego undergroundu - organizował happeningi w galeriach, wydawał awangardowe czasopisma, współpracował z teatrem "Los Goliardos", pisywał oryginalne opowiadania, scenariusze i komiksy (m.in. fotoromans porno "Cała twoja"). Śpiewał - często w kobiecych strojach - w punkowym zespole "Almodóvar&McNamara", a jako amator klubowego życia zyskał przydomek "nocnego upiora Madrytu".

'

Jego pierwsze filmy były przede wszystkim prowokacją, manifestacją odrzucenia sztywnych reguł, dobrego smaku i postfrancowskiej szarzyzny ("Dwie dziwki lub historia o miłości, która kończy się weselem" 1974, "Seks przychodzi, seks odchodzi" 1977 czy "Rżnij mnie, rżnij mnie, rżnij, Tim!" 1978).

W 1980 roku pożyczoną kamerą 16 mm nakręcił na podstawie fotonoweli "Erekcje generalne" skandalizujący obraz "Pepi, Lucy, Boom i inne dziewczyny z dzielnicy". Oficjalne oburzenie filmem nie przeszkodziło jego komercyjnemu sukcesowi - publiczność z ulgą oglądała film, który nie opowiadał o wojnie domowej i generale Franco.

Almodóvar stał się znany, a jego styl bezradni krytycy zaliczyli do tzw. komedii nadmiaru, która posługuje się efektem przesady, karykaturą, parodią, grubiańskim humorem i śmiałą tematyką (ulubionym tematem hiszpańskiego reżysera były dewiacje seksualne, a wśród postaci przeważali erotomani, transwestyci, homoseksualiści i prostytutki).

Już we wczesnych filmach Almodóvara zadebiutował Antonio Banderas ("Labirynty namiętności" 1982), który wkrótce stał się jego ulubionym aktorem (zagrał m.in. w "Matadorze", "Prawie pożądania" czy "Kobietach na skraju załamania nerwowego") i idolem najpierw hiszpańskiej, a później już międzynarodowej publiczności. Inną aktorką, która do Hollywood trafiła dzięki popularności zdobytej u Almodóvara była Penelope Cruz (m.in. "Drżące ciało", "Wszystko o mojej matce", a ostatnio "Volver").

Hedonizm i apoteozę kiczu Almodóvar porzucił dopiero w połowie lat 90. "Kwiat mojego sekretu" (1995), "Drżące ciało" (1997) i wreszcie znakomite "Wszystko o mojej matce" (1999) to już nowy Almodóvar, który bawi się autotematyzmem kina, autobiograficznymi wątkami i porusza nowe tematy: cierpienia, dojrzewania czy rodzinnych korzeni.

W tym samym czasie twórca wywołał kolejny skandal, kiedy związał się z najsłynniejszym europejskim transwestytą Bibi Andersen (w "Kice" wcielił się w rolę Susany), który dziś jest już kobietą i pracuje jako aktorka. Nie zaszkodziło to jednak karierze Almodóvara. Przeciwnie: rzadko nagradzany wcześniej na liczących się międzynarodowych festiwalach (jedynie "Prawo pożądania" otrzymało nagrodę Teddy w Berlinie w 1987 roku, a "Kobiety na skraju załamania nerwowego" z 1988 nominację do BAFTY, Europejską Nagrodę Filmową i Golden Osella na festiwalu w Wenecji), teraz stał się ulubieńcem jurorów i publiczności. "Kwiat mojego sekretu" trafił do konkursu głównego w Karlowych Warach, "Drżące ciało" otrzymało nominację do BAFTY, a "Wszystko o mojej matce" zdobyło BAFTĘ, nagrodę publiczności na rozdaniu Europejskich Nagród Filmowych i nagrodę za reżyserię oraz nagrodę jury ekumenicznego na festiwalu w Cannes. Almodóvara zaczęto nazywać jednym z najważniejszych współczesnych twórców europejskiego kina, ale on sam konsekwentnie rozwija swój filmowy styl.

W 2002 roku zrealizował głośny obraz "Porozmawiaj z nią" o dziwnej przyjaźni dwóch mężczyzn, którzy opiekują się dwiema pogrążonymi w głębokiej śpiączce kobietami. Film otrzymał pierwszą w karierze Hiszpana nominację do Oscara, dwie nagrody BAFTA oraz Europejską Nagrodę Filmową za reżyserię i scenariusz (również nagrodę publiczności). Kolejny film Almodóvara zyskał rozgłos na długo przed premierą. "Złe wychowanie" zapowiadane było jako najbardziej autobiograficzny i krytyczny wobec kościoła film reżysera. Było jednocześnie pierwszym w historii hiszpańskim filmem otwierającym festiwal w Cannes. Obraz zachwycił wielopoziomową konstrukcją, znakomitą grą aktorską i wieloznacznością opowiadanej historii. W Polsce dzieło to stało się wydarzeniem festiwalu Era Nowe Horyzonty, podczas którego specjalnie dla cieszyńskiej publiczności sam reżyser - chociaż z ekranu - zapowiadał swój film, o co organizatorzy starali się ponad pół roku. W konkursie głównym festiwalu w Cannes 2006 pokazany został film Almodóvara "Volver".