Robert Więckiewicz

Głosów: 60, Suma: 289, Średnia: 5.00

Aktor

ur. 1967.06.30 (Nowa Ruda, Polska)
wiek: 53 lat

kraj pochodzenia: Polska

Aktor teatralny i filmowy. Twardziel z ogromną motywacją. Zwolennik samodyscypliny i wyzwań aktorskich.

Nagrody filmowe

Najlepsza główna rola męska - Robert Więckiewicz, film W ciemności
 
Najlepsza główna rola męska - Robert Więckiewicz, film Różyczka
 
Najlepsza drugoplanowa rola męska - Robert Więckiewicz, film Dom zły
 
Najlepsza drugoplanowa rola męska - Robert Więckiewicz, film ILE WAŻY KOŃ TROJAŃSKI?
 
Najlepsza główna rola męska - Robert Więckiewicz, film WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE

Wybrana filmografia

 

Biografia



"Odmawiam sobie wielu rzeczy robionych "na boku" dla pieniędzy, bo boję się, że gdy raz sobie odpuszczę i zagram na pół gwizdka, to wejdzie mi to w krew i niczego dobrego już nie zagram. Poza tym z aktorstwem jest jak z seksem, alkoholem czy jedzeniem - człowiek potrzebuje coraz mocniejszych podniet i wyzwań".



Wychowywał się w śląskiej niezamożnej rodzinie górniczej. Po nauce w kłodzkim technikum budowlanym zdecydował się na studiowanie aktorstwa. Jako absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu za rolę Czasu w dyplomowej "Zimowej opowieści" otrzymał wyróżnienie na Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych. Zadebiutował podwójną rolą w "Naszym mieście" Thorntona Wildera w reż. Błeszyńskiego (1993) w poznańskim Teatrze Polskim. Tam poznał również Pawła Łysaka, u którego zagrał głównego bohatera w "Kowalu Malambo" (1997).



Po kilkuletniej współpracy z teatrem przeniósł się do Warszawy, gdzie występował w sztukach brutalistów wystawianych m.in. przez Towarzystwo Teatralne, założone przez Łysaka i Wodzińskiego. Pełne wulgaryzmów naturalistyczne historie o narkomanach i gejach szokowały widzów; wywoływały też gwałtowne reakcje krytyki (szczególnie komentowano "Shopping and Fucking" Marka Ravenhilla - 1999). Na warszawskich scenach aktor zaznaczył swą obecność udziałem w kontrowersyjnych spektaklach Warlikowskiego w Teatrze Rozmaitości, rolą Tytusa w rekordowo popularnym "Testosteronie" Saramonowicza w reż. Glińskiej (2002) oraz Króla w "Koronacji" w Teatrze Narodowym (2004). Występował również w Teatrze Telewizji ("Martwa Królewna" Nikołaja Kolady w 2004; "Fotoplastikon" w 2005 i inne).



W filmie Więckiewicz rozkręcał się powoli. Po debiucie u Skolimowskiego w "Ferdydurke" (1993) oraz epizodach w "Samowolce" Falka i II części "Psów" Pasikowskiego (1994) nadeszło wiele chudych lat - grał ogony, postacie trzecioplanowe oraz epizody w serialach ("Na dobre i na złe" "M jak miłość" "Samo życie" "Sfora" "Oficer"). Z uwagi na charakterystyczną powierzchowność przydzielano mu postacie z marginesu lub przestępczego półświatka: mafijnych pomocników, pijaków, złodziejaszków. Pierwsze większe role otrzymał w produkcjach duetu Konecki-Saramonowicz: komedii "Pół serio" (2000), pastiszu filmów gangsterskich "Ciało" (2003) oraz kultowym obrazie kina kobiecego "Lejdis" (2008).

Drzwi do kariery otworzył mu reżyser Jan Machulski, który wydobył Więckiewicza z filmowego tła na pierwszy plan. Dostrzegł jego talent podczas realizacji "Pieniądze to nie wszystko" (2001) oraz "Superprodukcji" (2002) i obsadził aktora w jego pierwszej głównej roli filmowej jako złodzieja "Cumę", otrzymującego zlecenie na kradzież "Damy z łasiczką" ("Vinci" 2004; wyróżnienie specjalne na Courmayeur Noir Festival). Wspólny sukces ugruntowali trzy lata później obrazem "Wszystko będzie dobrze", którego współproducentem był Machulski: świetną kreację nauczyciela-alkoholika doceniono Orłem Polskiej Akademii Filmowej dla najlepszego aktora. Nagrodzone gdyńskimi Złotymi Lwami role wuefisty Andrzeja oraz gangstera Jana "Blachy" Blachowskiego, pertraktującego z policją w "Świadku koronnym" i serialu "Odwróceni" (2007), rozpoczęły dobrą passę Więckiewicza - przyniosły czterdziestoletniemu aktorowi rozgłos, masową popularność i zainteresowanie środowiska filmowego.



Awans na "wyższą półkę" oznaczał dostęp do nietuzinkowych propozycji filmowych. Po niewiernym mężu w komedii Machulskiego "Ile waży koń trojański?" (2008; Orzeł za rolę drugoplanową) zagrał prokuratora w obsypanym nagrodami "Domie złym" (2009), biznesmena w słowackim "Spokoju w duszy" (2009), przywódcę wampirów w "Kołysance" (2010) i uwikłanego w miłość agenta SB w "Różyczce" z 2010 (Orzeł dla Więckiewicza i Złote Lwy dla filmu). Jego potencjał ujawniły w pełni role pierwszoplanowe z 2011. W "Wymyku" Zglińskiego przekonująco wcielił się w pasywnego świadka tragedii brata wyrzuconego z pociągu; w "Baby są jakieś inne" Koterskiego był "bezbłędnie sfrustrowanym" Puciem. Natomiast dzięki dramatowi "W ciemności" i mistrzowskiej roli kanalarza Sochy, ukrywającego żydowskich uciekinierów, zyskał miano aktora wielkiego formatu.

Doskonałą grę Więckiewicza (jeden z największych atutów tej nominowanej do Oscara międzynarodowej produkcji w reż. Agnieszki Holland) uhonorowano Orłem i Złotymi Lwami dla najlepszego aktora. Na festiwalu w Chicago otrzymał nagrodę "Geniusza" za objawienie aktorskie a jego kreację Leopolda Sochy powszechnie uznano za wybitną - "Wall Street Journal" nazwał ją perfekcyjną, "The Hollywood Reporter" genialną, natomiast "The New York Times" ogłosił Więckiewicza "najciekawszym aktorem swojego pokolenia". Takim, który umiejętnie sportretuje zarówno przywódcę Solidarności ("Wałęsa" 2012) jak i Adolfa Hitlera ("Ambassada" 2013).



Laureat MocArta dla Człowieka Roku 2011. Z żoną Natalią Adaszyńską ma syna Konstantego (ur. 2005)